Lubię:
Jechać autobusem o godzinie 16:30, jak nie jest jeszcze ciemno. I tulić czoło do szyby.
Lubię Poznań. Jesienny, zmoczony, hałaśliwy i zabiegany.
Lubię wyprowadzać siebie poza rzeczywistość i momentami rozumieć to czego bym chciała.
Lubię szybko zapominać absurdalne sny, a potem zastanawiać się do wieczora co przyprawia mnie o to mrowienie na trudnej do zlokalizowania płaszczyźnie.
Lubię mieć trudności w rozróżnieniu co fizycznie mnie męczy a co jest jedynie psychicznym złudzeniem.
Lubię widzieć te dwie płaszczyzny i dla zabawy rozwarstwiać je paznokciami.
Dmucham w nie jak w ostatnią chusteczkę w paczce.